ΕΘΕΛΟΝΤΙΣΜΟΣ: ΓΝΩΣΗ ΚΑΙ ΑΤΟΜΙΚΗ ΕΥΘΥΝΗ
Θα μου πείτε, καλά, τώρα με τον εθελοντισμό θα ασχολούμαστε; εδώ ο κόσμος καίγεται... Κι όμως... Όσοι με γνωρίζετε, ξέρετε ότι υπήρξα εθελόντρια στην δασοπυρόσβεση και δασοπυροπροστασία στον ΕΔΑΣΑ για περίπου 10 χρόνια, πριν με πάρει η ξενιτειά. Αυτό το άρθρο όμως δεν έχει να κάνει ευθέως με την δασοπυροπροστασία, αλλά όσα με δίδαξε ο εθελοντισμός και πώς αυτά μου φαίνονται χρήσιμα στην καθημερινή ζωή, ακόμα και σε τέτοιες περιόδους δύσκολες και τρομακτικές. Ναι, όπως όλοι, φοβάμαι κι εγώ. Για την οικογένειά μου και τους φίλους μου και για κάθε άνθρωπο που αυτή τη στιγμή περνάει δύσκολα. Η διαφορά είναι ότι ο δικός μου φόβος είναι οριοθετημένος και αυτό το χρωστάω στην εθελοντική μου εργασία όλα αυτά τα χρόνια και στον τρόπο που μου έμαθε να σκέφτομαι. Ας πάρουμε παράδειγμα τη φωτιά. Ένας άνθρωπος μη εκπαιδευμένος έρχεται αντιμέτωπος με τη φωτιά. Είτε είναι αστική είτε δασική. Ποικίλα συναισθήματα μπορεί να γεννηθούν τη στιγμή εκείνη σχε...