Οι σελίδες που αγάπησα.
Αγαπημένη μου Άλκη, είμαι πια 33 χρονών, αλλά ακόμα διαβάζω με τον ίδιο ενθουσιασμό και αφοσίωση τα βιβλία σου και που και που ξαναγυρίζω στο αρχείο της ΕΡΤ και ξαναβλέπω το "Καπλάνι της Βιτρίνας"... Στα χρόνια που πέρασαν από τότε καταλάβαινα συχνά- πυκνά πόσο μεγάλη επίδραση είχαν ασκήσει στην ψυχή μου οι μικρές, απλές αλήθειες που μου εκμυστηρεύτηκες για τους ανθρώπους και τα "είδη πρώτης ανάγκης" για την επιβίωσή μας, την ελευθερία, την επί της ουσίας δημοκρατία, την παιδεία, την ειλικρίνεια. Σε διάβασα από τότε ξανά και ξανά, για να τα υπενθυμίζω στον εαυτό μου και να είναι αυτά τα ψιχουλάκια στο δρόμο μου.. Βλέπεις, έχω μεγάλη ευθύνη για την πορεία που θα χαράξω. Είμαι ένα βότσαλο που πέφτει σε μία λίμνη και οι ομόκεντροι κύκλοι που σχηματίζει είναι όσοι η δική μου μικρή ύπαρξη θα επηρεάσει- ανάμεσά τους και παιδιά, γιατί είμαι καθηγήτρια, φιλόλογος, και πασχίζω τόσο πολύ να τα κάνω ανεξάρτητες προσωπικότητες, με δική τους σκέψη, όχι παθητικά φερέφωνα μι...