ΣΟΚ!
'Εχω πάψει εδώ και καιρό να σχολιάζω τα "μεγάλα γεγονότα". Αφ` ενός γιατί καμιά φορά μιλάνε από μόνα τους και κάθε προσθήκη είναι περιττή, απλώς για να πει κανείς κάτι, και αφ ετέρου γιατί στις περισσότερες περιπτώσεις δεν μπορώ να τα διαχειριστώ. Δεν με ενοχλεί η βία και η ωμότητα. Με σοκάρει, με αηδιάζει, με τρομοκρατεί- άλλωστε αυτός είναι ο στόχος της- δεν με αφήνει για μέρες να κοιμηθώ, κοιτάζω το παιδί μου με αγωνία. Γιε μου, σε τι κόσμο σε έφερα να ζήσεις; Δεν βλέπω πια ειδήσεις. Τις διαβάζω μόνο στις εφημερίδες και στο διαδίκτυο, για να έχω μια επιλογή να αποφύγω τις πολύ δυσάρεστες. Αλλά δεν είναι εύκολο. Πολλοί γνωστοί μου έχουν μετατραπεί σε τρομολάγνους και σαδομαζοχιστικά αναμεταδίδουν όποια είδηση είναι η πιο ζοφερή. Σαν τους ναρκαλιευτές τις εντοπίζουν, σαν να λένε "το άλλο το άκουσες; ακόμα πιο αιμοσταγές". Πολλούς από τους διαδικτυακούς μου "φίλους" τους έχω σε "απόκρυψη" λόγω αυτής της εμμονικής αναμετάδοσης. Δεν καταλαβ...