"Το σύνδρομο του καλού παιδιού"
"Το ξέρεις κι` εσύ, το να είσαι καλό παιδί χρειάζεται μεγάλη καταπίεση", λέει η Γλαύκη στο Λουκά, στην "Αίθουσα του Θρόνου". Πολλές φορές είχα ακούσει αυτή τη φράση, μια στιγμή όμως της έδωσα τη σημασία που της άξιζε, όταν για πρώτη φορά στη ζωή μου, πριν μερικά χρόνια, ήθελα όλα να τα αλλάξω, αλλά "δεν μπορούσα". Γύρω μου υπάρχουν πολλοί άνθρωποι- μαζί με μενα, όλων των ηλικιών, με το "Σύνδρομο του Καλού Παιδιού". Δεν γνωρίζω αν υπάρχει τέτοιος όρος στην ψυχολογία, περιγράφει όμως βιώματα, εξαιτίας των οποίων πολύ από μας υποφέρουν ή υπέφεραν και που για τους περισσότερους παρερμηνεύονται ως αρετές. Τα "καλά παιδιά" λοιπόν, κανείς δεν τα γνωρίζει στην πραγματικότητα, έτσι όπως κυρτώνουν τη ράχη τους κάτω από το βάρος αυτής της ακριβά δωρισμένης "καλοσύνης". "Καλά παιδιά" γίνονται από επιταγή, όχι επιλογή. Οι προδιαγραφές τους ξεκινούν με το "να" ή το "να μην" σε προτρεπτική υποτακτική ...