Ο δαίμονας του εγωισμού
Ο κόσμος μπούχτισε από τη φτηνή συναλλαγή. Υλική συναλλαγή, ως επί το πλείστον. Γι` αυτό το πολυτιμότερο το κρατάει για τον εαυτό του, τα συναισθήματά του. Αυτά τα κρατάει σαν λάφυρα πολέμου, δώρα ανδρείας που αντέχει την καθημερινότητα. Δεν είναι τα συναισθήματα για αλισβερίσι. Ας είμαστε αυτάρκεις καλού κακού. Από το να πληγώνουμε και να πληγωνόμαστε, καλύτερα η ουδέτερη ναρκισσιστική αυτάρκεια. Γι` αυτό στην ουσία είμαστε άνθρωποι μισοί. Και από τη θηριοποίηση μας χωρίζει ένας τόνος. Ή μας ενώνει. Και τα δώρα των άλλων σε συναίσθημα, δούρειοι ίπποι φαντάζουν μιας επικείμενης εσωτερικής άλωσης. "Αχίλλειος πτέρνα" η ευαισθησία στο απόρθητο οικοδόμημα του εγωισμού. Ψάχνουν η φιλία, η αγάπη, ο έρωτας, η συγκίνηση Κερκόπορτα να επιτεθούν, σαν ξενομπάτες. Θυσία γίνονται στο βωμό της καχυποψίας, φτάνει η κνίσα μέχρι την ψυχή, αλλά το σφαχτάρι σαπίζει αφάγωτο. Ξενιστή γύρευαν να πολλαπλασιαστούν και ψάχνουμε το αντί- δοτο. Γι` αυτό λέγεται αντίδοτο, γιατί το αντιγυρίζεις,...