Κτερίσματα μνήμης

Συμμετείχα για δεύτερη φορά ως εθελόντρια φέτος (2013) στο Σπάρταθλον, στο cp 53 μαζί με ένα τσούρμο φίλους, με μοναδικό σκοπό και κίνητρο να βοηθήσουμε όσο το δυνατόν μεγαλύτερο αριθμό αθλητών να φτάσει στον προορισμό του, στη γραμμή του τερματισμού, στο άγαλμα του Λεωνίδα στη Σπάρτη, να αγγίξει το πόδι του αρχαίου βασιλιά, που αυτοθυσιάστηκε στις Θερμοπύλες μαζί με τους 300 του, να κλάψει από συγκίνηση, να πιεί μια κούπα νερό από τον Ευρώτα και να αξιωθεί ένα στεφάνι ελιάς στο κεφάλι του. Μόνο αυτό και την ικανοποίηση ότι τα κατάφερε να διανύσει αυτά τα 246,5 χλμ. μέχρι τη Σπάρτη, δικαιώνοντας τον Ηρόδοτο και αποτίοντας φόρο τιμής στον ημεροδρόμο των Αθηναίων Φειδιππίδη, που έτρεξε από την Αθήνα στη Σπάρτη να ζητήσει βοήθεια για την αντιμετώπιση της πέρσικης επέλασης. Δεν υπάρχουν επαρκή λόγια να περιγράψω αυτή την εμπειρία ως εθελόντριας- πόσο μάλλον να μεταφέρω στο ελάχιστο τα συναισθήματα των αθλητών είτε που τερμάτισαν είτε που αναγκάστηκαν να εγκαταλείψουν κάπου στη ...