Το δάσος με τα Άλλοθι
Ένα δοκίμιο σαν παραμύθι.... Ξεκίνησα να γράφω στο χαρτί σκόρπιες σκέψεις (όχι και τόσο σκόρπιες, όπως αποδείχτηκε) και στην πορεία ένα μέρος του κειμένου επαναστάτησε, ζητώντας αυτονομία. Είπα να μην το αλλάξω κατά την ηλεκτρονική του μεταφορά. γιατί παρουσιάζει, νομίζω, αφηγηματικό, ψυχαναλυτικό και συνειρμικό ενδιαφέρον... Καλή ανάγνωση και ραντεβού στην κορυφή... "Θα ήθελα να είχα γεννηθεί πριν από 200- 300 χρόνια στην Ελλάδα, να την περιηγηθώ όπως οι παλιοί περιηγητές", έλεγα στο δρόμο της επιστροφής στην Αθήνα έπειτα από ένα ολιγοήμερο ταξίδι στη Φθιώτιδα. Η σκέψη μου φάνηκε ρομαντική στην αρχή. Σήμερα αποτυπώνοντας στο χαρτί αυτές τις γραμμές, μου φάνηκε εντελώς ηλίθια. Σκέφτηκα πόση αμάσητη προπαγάνδα χωράει σε μια τόσο μικρή σκέψη. Στο μυαλό μου την ώρα που εκστόμιζα την αυθόρμητη αυτή επιθυμία ήταν μια Ελλάδα σαν αυτή την ωραιοποιημένη εικόνα που παρουσιάζουν τα ρομαντικά ηθογραφικά διηγήματα- τα οποία έχω την τύχη να διδάσκω και ξέρω πολύ ...